ذكر وقايع سال پانصد و بيست و دويم از رحلت در محرّم اين سال امير اتابك زنگى شهر حمات را فتح نمود و متوجّه بعلبك شد و از قلاع بعلبك قلعهء مجدل « 1 » را كه به حصانت و استحكام از جميع قلعه‌هاى آن ولايت بهتر بود ، از دست عمّال و نوّاب والى دمشق گرفت و نگاهبانان خود در آنجا تعيين نمود . چون قلعهء مجدل را اتابك فرنگى گرفت ، مستحفظان قلعهء بانياس ، كه آن نيز از والى دمشق بود ، كس نزد اتابك فرستاده اظهار اطاعت و انقياد نمود . بنابراين ، امير اتابك عنان عزيمت از قلعهء بانياس گردانيده متوجّه شهر حمص شد و آن شهر را محاصره نمود ، كه در اين اثنا ، جمعى از اهالى حلب آمده به عرض رسانيدند كه اينك قيصر روم با لشكرى عظيم متوجّه حلب است . امير اتابك از شنيدن اين خبر بسيار پريشان‌حال شده از سر محاصرهء شهر حمص برخاست و عنان عزيمت به صوب سلميه « 2 » منعطف داشت . امّا چون طاقت مقاومت او نداشت ، اگرچه ظاهرا اظهار جلادت مىنمود ، امّا در باطن از وى بسيار متوهّم مىبود . قيصر روم اوّلا آمده شهر بزاعه « 3 » را محاصره كرد و منجنيق‌هاى بسيار بر آن نصب نمود و كار بر اهالى آن شهر تنگ كرد . آخر مردم آن شهر چون از امداد نااميد و مأيوس بودند ، كس پيش قيصر فرستاده از وى امان خواستند . آن ملك بىقول « 4 » اوّلا ايشان را امان داده ولى در بيست و پنجم ماه رجب اين سال به شهر درآمده ، از سر قول خود گذشت و فرمود كه اكثر اهالى شهر را به قتل رسانند و زن و فرزند ايشان را اسير كنند . قاضى شهر بزاعه با جمعى از

--> ( 1 ) . قلعه و شهرى در خابور در ناحيهء جزيرهء ابن عمر . ( 2 ) . هرسه نسخه : حلب . سلميه شهرى است از اعمال حمات . ( 3 ) . ق ، ش : فراعه ؛ م : فراغه . بزاعه : از اعمال حلب بين منبح و حلب . ( 4 ) . ش : بدقول .